9 czerwca 2018

PKO BP neguje zarzuty ws. CRW, choć nie zbadał sprawy?

Jak reaguje bank PKO BP gdy podnosi się niejasności w jego sprawie, w jego działaniu? Sprawa CRW PKO BP była przemilczana gdy pisali o tym w piśmie anonimowym pracownicy Banku, przemilczana gdy ujawniliśmy sprawę tego listu w lutym br. Jednak petycja Stowarzyszenia Interesu Społecznego WIECZYSTE/NSZZ "Wyzwolenie" została w końcu przekazana przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów do Rady Nadzorczej PKO BP i należało już zareagować. 

Co zrobiło PKO BP? Zamiast wyjaśnić sprawę, 8 czerwca br. Bank zareagował żądaniem usunięcia 13 komentarzy pod artykułem "Petycja nie jest petycją. Czyżby w sprawie obowiązywała omerta?", które mogą zdaniem Banku naruszyć dobra osobiste (niedwuznacznie komentujący pisali w nich o potencjalnych nieprawidłowościach). 



Nie ma natomiast deklaracji że wyjaśni się sprawę. Jest tylko i wyłącznie sucha negacja.

Oczywiście zabrakło jakichkolwiek informacji, na jakiej podstawie uznano że wszelkie zarzuty w komentarzach są bezpodstawne, nie znajdujące oparcia w faktach czy materiałach, informacje nieprawdziwe i nieścisłe. Czy przeprowadzono audyt, kontrolę w CRW PKO BP, jakie są ustalenia kontrolne?. Brak o tym słowa, można się domyślać dlaczego? Nie ma też odpowiedzi, na żadne z zadanych publicznie pytań w: 
http://serwis21.blogspot.com/2018/02/pytania-do-pko-bp-milczenie-w-sprawie.html

A przecież wystarczyłoby na nie odpowiedzieć, przekazać wynik kontroli w CRW PKO BP, by zamknąć sprawę. Ale nic takiego nie miało miejsca. A tak, to działania i zaniechania banku PKO BP w sprawie utwierdzają pracowników i opinię publiczną w przekonaniu, że kolokwialnie mówiąc coś jest na rzeczy. Czyżby kierownictwo Banku tego nie rozumiało? A może rzeczywiście coś jest na rzeczy?

cdn. 

8 czerwca 2018

Podwójnego okresu składkowego dla weteranów walk o niepodległość z lat 1956-89 nie będzie

7 czerwca Senacka Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji odrzuciła jednogłośnie petycję Stowarzyszenia Walczących o Niepodległość 1956-89 ws. zaliczenia okresów działalności na rzecz niepodległości z lata 1956-89 oraz represji za tą działalność (więzienia, internowanie) w wymiarze podwójnym przy obliczaniu emerytury.

Wraz z nowelizacją ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej wprowadzono zasadę podwójnych okresów składkowych przy ustalaniu prawa do emerytury za okresy internowania i uwięzienia z powodów politycznych. W praktyce przepis okazał się fikcją, gdyż jest bezprzedmiotowy w przypadku osób posiadających ustalone prawo do emerytury lub które mają wystarczające okresy składkowe do minimalnej emerytury.

Przekaz o podwójnych okresach składkowych wprowadził w błąd weteranów z lat 1956-89, którzy zrozumieli, że okresy internowania lub uwięzienia z powodów politycznych liczą się podwójnie do obliczenia wysokości emerytury. Jednak Zakład Ubezpieczeń Społecznych i sądy odmówiły uwzględniania podwójnych okresów składkowych (np. wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 16 stycznia 2018 r. sygn. akt IVU 1324/17)

Stowarzyszenie powoływało się właśnie na powyższe okoliczności oraz na fakt, że przez ponad 25 lat osoby walczące o niepodległość z lat 1956-89 były pozbawione dodatków jakie przyznano kombatantom, a żadnego wyrównania z tego tytułu w żadnej formule nie otrzymali.

Senator Jan Rulewski (ex PO) stwierdził, że świadczenie specjalne (nieco powyżej 402,72zł) przewidziane w ustawie o działaczach opozycji antykomunistycznej kompensuje wszelkie straty jakie ponieśli ww. osoby w związku z działalności. Tyle że projekt dotyczył internowanych, więzionych, świadczących w nielegalnych organizacjach lub nie wykonujących pracy na skutek represji politycznej, a nie działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych (kategorie pokrywają się tylko w części). Wymiar finansowy represji w czasach PRL (brak pracy z powodów politycznych, obniżone wynagrodzenia itd.) w sposób istotny wpłynął na wysokość emerytur ww. i od 1989 roku nie był kompensowany żadnym dodatkiem.

Jednak wniosek senatora Rulewskiego o odrzucenie petycji zyskał poparcie przewodniczącego komisji senatora Mamątowa (PIS) i komisja 8 głosami odrzuciła petycję.

7 czerwca 2018

Wybory 4 czerwca 1989 r. był elementem procesu zdrady i zmowy elit

Media sympatyzujące z totalną opozycją są oburzone tym, iż w materiałach "Wiadomości" TVP z okazji rocznicy 4 czerwca (wyborów z 1989 roku i obalenia rządu Jana Olszewskiego z 1992 roku) pojawiły się słowa o "zdradzie" i "zmowie elit". Władze TVP stwierdzają że dotyczyło to drugiego zdarzenia z 1992 roku a nie pierwszego z 1989 roku, pasek był nieprecyzyjny.

Właśnie te słowa "zdrady" i "zmowy elit" należy odnieść także do wyborów z 4 czerwca 1989 r. - uważa prezes Stowarzyszenia Walczących o Niepodległość 1956-89 dr Daniel Alain Korona - Już w roku 1989 r. na łamach niektórych pism podziemnych "Spartakusa" "Robotnika", "Syndromu" pojawiały się już stwierdzenia, że doszło do zmowy elit "Solidarnościowej i partyjnej. Wiemy także, co m.in. ujawnił Andrzej Kołodziej, iż władza już w lecie 1988 roku proponowała stronie solidarnościowej zmiany na wzór okrągłostołowych, ale bez jednego elementu tj. relegalizacji Solidarności. Jednak liderzy tzw. konstruktywnej opozycji rozumieli, że akceptacja oznaczałaby oddanie Związku w ręce tzw. grupy roboczej KK, i utratę przez nich w szybkim czasie rzeczywistych wpływów. W całej sprawie nie chodziło, ani o odzyskanie suwerenności, ani o społeczeństwo (które miało ponieść koszty zmian z całą brutalnością), ale o współrządzenie elit. Wybory 4 czerwca były zatem tylko jednym z elementów tego procesu. Oczywiście były niespodzianki, jak np. skreślenie listy krajowej w wyborach, ale strony konsekwentnie zrealizowały to porozumienie wówczas i w okresie następnym czego przejawem był m.in. wybór Jaruzelskiego na prezydenta, gruba kreska, zachowanie sądownictwa komunistycznego, uwłaszczenie nomenklatury itd. Koszty tejże zdrady i zmowy (które ponieśli robotnicy), trwają do dnia obecnego, choć jak w przypadku każdego państwa czy systemu, z biegiem lat następują zmiany. Dlatego uprawnione są słowa "zdrady" np. w kontekście ówczesnych oczekiwań społecznych i "zmowy elit". Środowiska beneficjentów tego systemu oczywiście tego nie mogą przyjąć, będą negować w całości jak to czyni opozycja totalna, Gazeta Wyborcza, Newsweek, lub ograniczać te słowa tylko do obalenia rządu Olszewskiego - jak czynią to środowiska proPISowskie.