4 grudnia 2016
3 grudnia 2016
Scenariusz SB realizowany po 28 latach?
Czy SB pod koniec lat 80-tych przygotowywało się do wyniesienia i kreowania niektórych działaczy, pomniejszenia lub kompromitowania innych? Wiele wskazuje, że tak mogło być. Andrzej Rozpłochowski opisał dziwne zdarzenia mające miejsce w latach 80-tych, kiedy SB nie zatrzymało go i zignorowało, gdy innych osób zatrzymywano. W ten sposób jednych kreowano, a drugich przemilczano, pomniejszano.
http://serwis21.blogspot.com/2016/06/historia-lat-80-tych-o-jednych.html
Jednak pod koniec lat 80-tych SB zdawało sobie sprawę, że jej akta, jej dokumenty mogą służyć w przyszłości do poświadczenia legend lub do ich niszczenia. I tak niektóre akta w SB niszczono (jak w przypadku Hanny Macierewicz, pozostawiając jednak informacje o zniszczeniu, co ma umożliwić insynuacje) a inne tworzono jedynie dla uwiarygodnienia niektórych osób. Nie oznacza to, iż osoby te współpracowały ze służbami, ale z jakichś powodów uznano w pewnych kręgach że warto je wypromować. I tak np. w listopadzie 1988 roku (czyli gdy NZS SGPIS działał już całkiem jawnie i praktycznie bez przeszkód), SB założyła 14 dniową Sprawę Operacyjnego Rozpoznania tzw. SOR Andrzejowi Halickiemu, co miało świadczyć o jego działalności
http://serwis21.blogspot.com/2016/06/halicki-pomawia-sam-mija-sie-z-prawda.html
Równocześnie z kreowaniem jednych osób, należało skompromitować innych, niepokornych. W 1988 roku SB prowadziła akcję mającą na celę kompromitację Daniela Alain Korony, prezesa Klubu Francuskiego "Syndrom" i b. działacza NZS SGPiS, który w latach 80-tych organizował i podtrzymał opór na uczelni. Fakt próby kompromitacji Daniela potwierdził w swej notatce archiwista IPN, który badał dokumenty. Wśród podjętych działań, które mogły posłużyć w tym celu, sporządzono 13 notatek w okresie marzec - maj 1988 r., w których informowano o rzekomym zgłoszeniu się Daniela do służb i ich informowaniu (o nazwiskach, działaniach i planach). Sama analiza notatek pozwala stwierdzić, iż zawierano w nich informacje publicznie dostępne, inne uzyskane w trakcie rozpoznania operacyjnego np. z podsłuchów telefonicznych, informacje przekręcone czy zmyślone. Archiwista IPN nie wykluczył, że te notatki mogły zatem służyć do ukrycia źródeł choć nie wiadomo w jakim celu. Natomiast jednoznacznie stwierdził, iż pomimo domniemanego informowania (to sformułowanie archiwisty), SB prowadziło akcję w celu skompromitowania Daniela. Dodajmy także, iż w tym czasie Daniel i jego rodzina był nadal represjonowany, np. objęty zakazem paszportowym. Ostatni raz go zatrzymano 10 kwietnia 1989 roku.
Okazuje się jednak, że plan kompromitacji Daniela jest dziś realizowany przez ... IPN. Wprawdzie jednostronne notatki SB nie są w świetle orzecznictwa sądowego żadnymi dowodami, nie było założonej teczki osobowej, teczki pracy, nie było rejestracji jako TW czy KTW, archiwiści IPN przyznają, że w czasie notatek imputujących współpracę, SB prowadziło akcję mającą go skompromitować (po co chciano by skompromitować osobę współpracującą?), a analiza samych notatek pozwala stwierdzić na absurdalność całej sprawy, tym niemniej to właśnie IPN stał się instrumentem mającym służyć realizacji planu kompromitacji Daniela.
Najpierw Instytut negatywnie ocenił możliwość nadania mu Krzyża Wolności i Solidarności, a następnie odmówił potwierdzenia warunków, o których mowa w art.4 ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej. Instytut nawet posunął się pierwotnie do stwierdzenia, że Daniel niby zaszkodził określonemu działaczowi z opozycji (tego twierdzenia w kolejnych pismach i decyzjach, IPN już jednak nie śmiał podtrzymać, bo nie miał żadnych dowodów czy poszlak na poparcie tej tezy). Żądania Daniela udostępnienia dokumentów, konfrontacji dokumentów z różnych teczek, przeprowadzenia postępowania dowodowego, IPN nie chciał uwzględnić, co stanowi rażące naruszenie zasad i przepisów KPA. W decyzji, IPN stwierdził, iż nie jest od oceny prawdziwości informacji i okoliczności zawartych w dokumentach. Na podstawie jednak takich dokumentów wydał decyzję.
Dodajmy przy tym, iż z metryki akt postępowania można nabrać podejrzenie, czy celem nie było przypadkiem uderzenie w Stowarzyszenie Walczących o Niepodległość 1956-89, którego Daniel jest prezesem. W metryce akt sprawy Daniel figuruje właśnie jako prezes Stowarzyszenia, a przecież występował w sprawie wyłącznie jako osoba fizyczna.
Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i będzie rozstrzygana 11 stycznia 2017 r. Ale myliłby się ten, kto sądziłby, iż postępowanie sądowe będzie prowadzone z poszanowaniem praw stron. 28 listopada sekretariat Sądu poinformował Daniela o zarządzeniu sędziego o odmowie umożliwienia mu przejrzenia płyt CD będących załącznikiem do odpowiedzi IPN na skargę. Zdaniem Sądu udostępnienie akt może dotyczyć tylko dokumentów z akt sprawy sądowej, a nie z akt administracyjnych. Oznacza to, np. iż także sama decyzja administracyjna nie może być udostępniona w ramach postępowania sądowego (sic). Przy okazji warto przypomnieć, że wcześniej w trakcie postępowania administracyjnego IPN odmówił udostępnienia akt, a gdy sprawa trafiła do Sądu, odesłał Daniela właśnie do Sądu, któremu przekazał akta. Teraz Sąd odsyła z powrotem do IPNu. Od Annasza do Kajfasza.
W 1986 r. skazano mnie w Kolegium na podstawie zeznań jednego milicjanta, a dziś organy demokratycznego państwa prawa orzekają "o mojej winie" tylko na podstawie notatek służbowych SBeka - zauważa dr Daniel Alain Korona i pyta - Co się zmieniło od tamtego czasu?. Okazuje się, że podobnych spraw jest znacznie więcej, ale większość osób nie wie jak się poruszać w prawie i w procedurach sądowych. Jednak Daniel jest praktykiem prawa i procedur sądowych, a zatem można się spodziewać interesującego pojedynku prawnego.
Czy wysiłki SB w celu kompromitacji Daniela przyniosą po latach skutek w postaci ostatecznej odmowy uznania, iż spełnia warunki określone w art.4 ustawy o działaczach, zobaczymy? Ale nawet gdyby tak się stało, wizerunek Daniela na tym nie ucierpi. Już w III RP wielokrotnie organa potwierdzały zasługi Daniela np. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał jego działalność na rzecz niepodległego państwa polskiego, MSW w decyzji potwierdziło iż był represjonowany z przyczyn politycznych, a Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych uznał fakt jego działalności w latach 1982-89 (decyzja sprzed wejścia w życie ustawy o działaczach).
Na koniec ciekawostka, sam IPN w decyzji z dnia 30 czerwca 2016 przyznaje w sprawie Daniela, że jego postawa i odwaga budzi podziw i zasługuje na najwyższy szacunek. A zatem o co realnie chodzi w tej sprawie?
ROZPRAWA 11.01.2017 godz. 11.30 - WSA W WARSZAWIE, UL. JASNA 2/4, SALA G
http://serwis21.blogspot.com/2016/06/historia-lat-80-tych-o-jednych.html
Jednak pod koniec lat 80-tych SB zdawało sobie sprawę, że jej akta, jej dokumenty mogą służyć w przyszłości do poświadczenia legend lub do ich niszczenia. I tak niektóre akta w SB niszczono (jak w przypadku Hanny Macierewicz, pozostawiając jednak informacje o zniszczeniu, co ma umożliwić insynuacje) a inne tworzono jedynie dla uwiarygodnienia niektórych osób. Nie oznacza to, iż osoby te współpracowały ze służbami, ale z jakichś powodów uznano w pewnych kręgach że warto je wypromować. I tak np. w listopadzie 1988 roku (czyli gdy NZS SGPIS działał już całkiem jawnie i praktycznie bez przeszkód), SB założyła 14 dniową Sprawę Operacyjnego Rozpoznania tzw. SOR Andrzejowi Halickiemu, co miało świadczyć o jego działalności
http://serwis21.blogspot.com/2016/06/halicki-pomawia-sam-mija-sie-z-prawda.html
Równocześnie z kreowaniem jednych osób, należało skompromitować innych, niepokornych. W 1988 roku SB prowadziła akcję mającą na celę kompromitację Daniela Alain Korony, prezesa Klubu Francuskiego "Syndrom" i b. działacza NZS SGPiS, który w latach 80-tych organizował i podtrzymał opór na uczelni. Fakt próby kompromitacji Daniela potwierdził w swej notatce archiwista IPN, który badał dokumenty. Wśród podjętych działań, które mogły posłużyć w tym celu, sporządzono 13 notatek w okresie marzec - maj 1988 r., w których informowano o rzekomym zgłoszeniu się Daniela do służb i ich informowaniu (o nazwiskach, działaniach i planach). Sama analiza notatek pozwala stwierdzić, iż zawierano w nich informacje publicznie dostępne, inne uzyskane w trakcie rozpoznania operacyjnego np. z podsłuchów telefonicznych, informacje przekręcone czy zmyślone. Archiwista IPN nie wykluczył, że te notatki mogły zatem służyć do ukrycia źródeł choć nie wiadomo w jakim celu. Natomiast jednoznacznie stwierdził, iż pomimo domniemanego informowania (to sformułowanie archiwisty), SB prowadziło akcję w celu skompromitowania Daniela. Dodajmy także, iż w tym czasie Daniel i jego rodzina był nadal represjonowany, np. objęty zakazem paszportowym. Ostatni raz go zatrzymano 10 kwietnia 1989 roku.
Okazuje się jednak, że plan kompromitacji Daniela jest dziś realizowany przez ... IPN. Wprawdzie jednostronne notatki SB nie są w świetle orzecznictwa sądowego żadnymi dowodami, nie było założonej teczki osobowej, teczki pracy, nie było rejestracji jako TW czy KTW, archiwiści IPN przyznają, że w czasie notatek imputujących współpracę, SB prowadziło akcję mającą go skompromitować (po co chciano by skompromitować osobę współpracującą?), a analiza samych notatek pozwala stwierdzić na absurdalność całej sprawy, tym niemniej to właśnie IPN stał się instrumentem mającym służyć realizacji planu kompromitacji Daniela.
Najpierw Instytut negatywnie ocenił możliwość nadania mu Krzyża Wolności i Solidarności, a następnie odmówił potwierdzenia warunków, o których mowa w art.4 ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej. Instytut nawet posunął się pierwotnie do stwierdzenia, że Daniel niby zaszkodził określonemu działaczowi z opozycji (tego twierdzenia w kolejnych pismach i decyzjach, IPN już jednak nie śmiał podtrzymać, bo nie miał żadnych dowodów czy poszlak na poparcie tej tezy). Żądania Daniela udostępnienia dokumentów, konfrontacji dokumentów z różnych teczek, przeprowadzenia postępowania dowodowego, IPN nie chciał uwzględnić, co stanowi rażące naruszenie zasad i przepisów KPA. W decyzji, IPN stwierdził, iż nie jest od oceny prawdziwości informacji i okoliczności zawartych w dokumentach. Na podstawie jednak takich dokumentów wydał decyzję.
Dodajmy przy tym, iż z metryki akt postępowania można nabrać podejrzenie, czy celem nie było przypadkiem uderzenie w Stowarzyszenie Walczących o Niepodległość 1956-89, którego Daniel jest prezesem. W metryce akt sprawy Daniel figuruje właśnie jako prezes Stowarzyszenia, a przecież występował w sprawie wyłącznie jako osoba fizyczna.
Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i będzie rozstrzygana 11 stycznia 2017 r. Ale myliłby się ten, kto sądziłby, iż postępowanie sądowe będzie prowadzone z poszanowaniem praw stron. 28 listopada sekretariat Sądu poinformował Daniela o zarządzeniu sędziego o odmowie umożliwienia mu przejrzenia płyt CD będących załącznikiem do odpowiedzi IPN na skargę. Zdaniem Sądu udostępnienie akt może dotyczyć tylko dokumentów z akt sprawy sądowej, a nie z akt administracyjnych. Oznacza to, np. iż także sama decyzja administracyjna nie może być udostępniona w ramach postępowania sądowego (sic). Przy okazji warto przypomnieć, że wcześniej w trakcie postępowania administracyjnego IPN odmówił udostępnienia akt, a gdy sprawa trafiła do Sądu, odesłał Daniela właśnie do Sądu, któremu przekazał akta. Teraz Sąd odsyła z powrotem do IPNu. Od Annasza do Kajfasza.
W 1986 r. skazano mnie w Kolegium na podstawie zeznań jednego milicjanta, a dziś organy demokratycznego państwa prawa orzekają "o mojej winie" tylko na podstawie notatek służbowych SBeka - zauważa dr Daniel Alain Korona i pyta - Co się zmieniło od tamtego czasu?. Okazuje się, że podobnych spraw jest znacznie więcej, ale większość osób nie wie jak się poruszać w prawie i w procedurach sądowych. Jednak Daniel jest praktykiem prawa i procedur sądowych, a zatem można się spodziewać interesującego pojedynku prawnego.
Czy wysiłki SB w celu kompromitacji Daniela przyniosą po latach skutek w postaci ostatecznej odmowy uznania, iż spełnia warunki określone w art.4 ustawy o działaczach, zobaczymy? Ale nawet gdyby tak się stało, wizerunek Daniela na tym nie ucierpi. Już w III RP wielokrotnie organa potwierdzały zasługi Daniela np. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał jego działalność na rzecz niepodległego państwa polskiego, MSW w decyzji potwierdziło iż był represjonowany z przyczyn politycznych, a Urząd ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych uznał fakt jego działalności w latach 1982-89 (decyzja sprzed wejścia w życie ustawy o działaczach).
Na koniec ciekawostka, sam IPN w decyzji z dnia 30 czerwca 2016 przyznaje w sprawie Daniela, że jego postawa i odwaga budzi podziw i zasługuje na najwyższy szacunek. A zatem o co realnie chodzi w tej sprawie?
ROZPRAWA 11.01.2017 godz. 11.30 - WSA W WARSZAWIE, UL. JASNA 2/4, SALA G
Postawmy tamę zabijaniu dzieci i homopropagandzie! (Fundacja Życie i Rodzina)
Walka o życie i rodzinę trwa, a my stajemy w pierwszych szeregach jako ich obrońcy. W tym miesiącu powstało aż 5 nowych komórek naszej Fundacji! Kolejni odważni wolontariusze rozpoczęli działania w Kaliszu, Puławach, Białej Podlaskiej, Andrychowie/Zatorze oraz w Kętach/Oświęcimiu. Coraz więcej młodych ludzi chce powstrzymania i aborcji i napastliwych środowisk LGBT.
Doniesienia z Francji o dyskryminacji osób z zespołem Downa pokazują, że lobby aborcyjne nie śpi. Agresywnie domagano się w tym kraju ocenzurowania prawdy, że osoby z wadą genetyczną i ich rodziny mogą żyć normalnie i być szczęśliwe.Żądanie usunięcia z bloku reklamowego spotów telewizyjnych przekazujących taką treść uzasadniano wrażliwością na matki, które zabiły swoje niepełnosprawne dzieci. Ta kampania lobby aborcyjnego uświadamia nam, że należy z całą mocą strzec w przestrzeni publicznej prawdy o aborcji, bo właśnie to jest najgroźniejsze dla zwolenników zabijania. Tylko w tym miesiącu zorganizowaliśmy 26 pikiet w 13 miastach. I nie ustaniemy w tym działaniu! A nasz protest skierowany do ambasadora Francji w 3 tygodnie podpisało ponad 31 tysięcy Polaków!
Walka o prawdę na ulicy bywa niełatwa. W czasie ostatniej z pikiet w Katowicach naszych wolontariuszy usiłowała zastraszyć policja!Funkcjonariusze próbowali nałożyć na wszystkich uczestników legalnego zgromadzenia mandaty wysokości 500 zł każdy. Kiedy prolajferzy nie wyrazili zgody, zapowiedziano im skierowanie sprawy do sądu. Poniższy film z interwencji pokazuje zdarzenia na pikiecie w Katowicach.
To zachowanie stróżów prawa martwi nas, ale i wskazuje, że zwolennicy zabijania dzieci mają potężne wpływy i wszelkimi metodami będą zwalczać każdy przejaw troski o życie nienarodzonych. A poczęte dzieci liczą na naszą pomoc!
Także środowiska homoseksualne chcą przyznania dla siebie statusu rodzin i prawa do adopcji dzieci, aby je wykorzystywać i niszczyć. Pokazuje to opisywana niedawno przez polską prasę historia dwóch lesbijek - Sylwii i Beaty, które chciały adoptować dziecko, jednak nie otrzymały odpowiedniego zaświadczenia lekarskiego. Lekarka, która stanęła po stronie dobra dziecka i odmówiła pomocy przy homoadopcji, została ukarana i upomniana zarówno przez kierownika placówki medycznej, jak i przez... Rzecznika Praw Pacjenta, Krystynę Kozłowską!Czy możemy czuć się bezpieczni, gdy urzędnicy państwowi stają po stronie dewiantów? Czy mamy gwarancję, że w razie naszej śmierci nie przyjdzie po nasze dzieci para gejów i nikt nie będzie rozumiał, że dzieje się coś złego?
Nie chcemy pozwolić na podobne sytuacje. Pary homoseksualne nie stanowią normy ani alternatywy dla rodzin. Co więcej - homoseksualizm poważnie szkodzi życiu i zdrowiu. Homoseksualne konkubinaty to zagrożenie dla dzieci. Fakty mówiące o tym przedstawiamy na wystawie Stop Dewiacji. Pokazujemy to, o czym skrzętnie milczą i kłamią środowiska LGBT - o pedofilii, podatności na zakażenia HIV, przestępczości i innych patologiach. W tym tygodniu otrzymaliśmy informację, że Prokuratura Lublin-Południe odrzuciła zażalenie jednego z homoseksualnych stowarzyszeń, które chciało ścigania nas za rozstawienie wystawy w Radzyniu Podlaskim. Cieszymy się z tego sukcesu i planujemy już postawienie ekspozycji w kolejnym miejscu.
Kaja Godek, Fundacja Życie i Rodzina
To zachowanie stróżów prawa martwi nas, ale i wskazuje, że zwolennicy zabijania dzieci mają potężne wpływy i wszelkimi metodami będą zwalczać każdy przejaw troski o życie nienarodzonych. A poczęte dzieci liczą na naszą pomoc!
Także środowiska homoseksualne chcą przyznania dla siebie statusu rodzin i prawa do adopcji dzieci, aby je wykorzystywać i niszczyć. Pokazuje to opisywana niedawno przez polską prasę historia dwóch lesbijek - Sylwii i Beaty, które chciały adoptować dziecko, jednak nie otrzymały odpowiedniego zaświadczenia lekarskiego. Lekarka, która stanęła po stronie dobra dziecka i odmówiła pomocy przy homoadopcji, została ukarana i upomniana zarówno przez kierownika placówki medycznej, jak i przez... Rzecznika Praw Pacjenta, Krystynę Kozłowską!Czy możemy czuć się bezpieczni, gdy urzędnicy państwowi stają po stronie dewiantów? Czy mamy gwarancję, że w razie naszej śmierci nie przyjdzie po nasze dzieci para gejów i nikt nie będzie rozumiał, że dzieje się coś złego?
Nie chcemy pozwolić na podobne sytuacje. Pary homoseksualne nie stanowią normy ani alternatywy dla rodzin. Co więcej - homoseksualizm poważnie szkodzi życiu i zdrowiu. Homoseksualne konkubinaty to zagrożenie dla dzieci. Fakty mówiące o tym przedstawiamy na wystawie Stop Dewiacji. Pokazujemy to, o czym skrzętnie milczą i kłamią środowiska LGBT - o pedofilii, podatności na zakażenia HIV, przestępczości i innych patologiach. W tym tygodniu otrzymaliśmy informację, że Prokuratura Lublin-Południe odrzuciła zażalenie jednego z homoseksualnych stowarzyszeń, które chciało ścigania nas za rozstawienie wystawy w Radzyniu Podlaskim. Cieszymy się z tego sukcesu i planujemy już postawienie ekspozycji w kolejnym miejscu.
Kaja Godek, Fundacja Życie i Rodzina
Subskrybuj:
Posty (Atom)


