10 grudnia 2016

Prowokacja z fałszywymi projektami ustaw środowiskowych czy jakieś nieformalne projekty?

W resorcie Jana Szyszki przygotowany został zabójczy dla polskiej przyrody pakiet nowelizacji kluczowych ustaw. Po wejściu w życie proponowanych przepisów środowisku naturalnemu w Polsce grozi katastrofa, a dodatkowo nasz kraj może stracić miliardy euro z funduszy europejskich - alarmuje Greenpeace Polska, a za nią opozycyjne media. Tyle że nie ma to nic wspólnego z rzeczywistością.

W piśmie z dnia 9 grudnia Ministerstwo Środowisko zaprzeczyło tej informacji - w Ministerstwie Środowiska nie toczą się prace legislacyjne dotyczące ustaw prawo ochrony środowiska oraz udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Jednocześnie informujemy, że projekt ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody oraz niektórych innych ustaw znajduje się na stronie Rządowego Centrum Legislacji od ponad 5 miesięcy. Apelujemy o publikowanie sprawdzonych informacji dotyczących aktów prawnych, które zamieszczane są w oficjalnych publikatorach Ministerstwa Środowiska i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ministerstwo Środowiska przypomina, że wielokrotnie zapraszało organizacje pozarządowe do współpracy, jak chociażby przy okazji monitorowania pozostawionej – na wniosek niektórych organizacji – bez ingerencji człowieka 1/3 obszaru Puszczy Białowieskiej, czy w przypadku odtwarzania populacji żubra w państwach UE. Niemerytoryczne ataki personalne stosowane przez cześć przedstawicieli organizacji – w ocenie resortu – nie służą wzajemnemu dialogowi, który powinien dążyć do wspólnego działania na rzecz środowiska. Sprawdziłem na stronie RCLu nie ma żadnych projektów ustaw, o których wspomina Greenpeace Polska, zatem żadne formalne prace legislacyjne nie zostały uruchomione, a jedyny projekt ustawy dotyczący powyższych zagadnień tzw. UD46 stanowi wykonanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego P49/11 oraz K 36/13.

Kłamstwo krzyczy GreenPeace na odpowiedź resortu i na dowód publikuje rzekome pisma. Jednak nawet pobieżna weryfikacja zamieszczonych projektów ustaw przez Greenpeace Polska pozwala stwierdzić że nie są to oficjalne projekty ustaw. Brak bowiem jakichkolwiek cech projektu urzędowego np. daty (a zatem nie wiadomo kiedy powstał), nie ma podpisów czy pieczątek pod projektem, nie ma także oceny skutków regulacji projektu, co jest warunkiem niezbędnym do dalszego procedowania projektu. Co więcej sam projekt ustawy zmieniającej ustawy o ochronie przyrody przewiduje wejście w życie 1 stycznia 2017 r (a nawet jeden z zapisów - 31 grudnia 2016 r.), co uwzględniając harmonogram prac nad projektem rządowym byłoby niemożliwe.

Może zatem mamy do czynienia z wstępnymi projektami nieformalnymi?

Otóż rzekomy list ministra Szyszki nie zawiera ani nagłówka Ministerstwa, nie ma właściwej sygnatury, rozdzielnika ani innych właściwych cech pisma urzędowego. Także rzekome pismo ministra Henryka Kowalczyka budzi wątpliwości pod względem wiarygodności. Nosi on datę ręcznie spisaną z 12 listopada oraz sygnaturę ręcznie spisaną (która nie pokrywa się z sygnaturami zazwyczaj stosowanymi w KPRM dla pism wychodzących z Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ministra członka Rady Ministrów). Ponadto pismo informuje, że w załączniku przesyła pakiet ustaw, których inicjatorem jest Ministerstwo Środowiska, tyle tylko że rzekome pismo Ministra Szyszki do pani premier zawierające pakiety ustaw nosi datę 14 listopada (czyli 2 dni później). Zatem nawet chronologia dat się nie zgadza.

Zatem czy mamy do czynienia z bardzo nieformalnymi wstępnymi konsultacjami nad projektami ustaw, które nie są żadnymi realnymi projektami resortowymi czy też z prowokacją z fałszywymi pismami celem próby kompromitacji resortu środowiska i rządu?

dr Daniel Alain Korona

Pozew przeciwko Facebookowi za cenzurę, dyskryminację i obrazę uczuć religijnych

Prezes Reduty Dobrego Imienia złożył pozew przeciwko Facebookowi. 

Maciej Świrski, który skierował do Sądu Okręgowego w Warszawie pozew przeciwko Facebookowi, zarzuca spółce dyskryminację z uwagi na przekonania polityczne, światopogląd oraz wyznanie, żądając zakazania Facebookowi stosowania cenzury, dyskryminacji i blokowania swobody przepływu informacji.

Warto w tym miejscu wskazać, że dobro osobiste w postaci prawa do pozyskiwania informacji (swobody komunikacji) i to informacji prawdziwych, rzetelnych, jest wywodzone z art. 54 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483). Zapewnia ono każdemu wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. 

Zasada prawa do pozyskiwania informacji wyartykułowana została również w art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz.U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167), zgodnie z którym „każdy człowiek ma prawo do swobodnego wyrażania opinii; prawo to obejmuje swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru”. Z dniem 19.01.1993 r. Rzeczpospolita Polska ratyfikowała także Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4.11.1950 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 z późn. zm.).

Wolność wypowiedzi związaną z otrzymywaniem informacji gwarantuje art. 10 ust. 1 Konwencji, który stanowi, że każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. 

Do pozwu dołączono ogromną dokumentację, z której wynika, że Facebook nie blokuje ani treści o charakterze propagującym totalitaryzm komunistyczny, ani żadnych profili, na których znajdują się komunistyczne symbole. Chętnie za to blokowane są np. zdjęcia sławiące Żołnierzy Wyklętych czy zdarzenia upamiętniające Żołnierzy Wyklętych, wydarzenia o charakterze katolickim czy narodowym. 

Rodzi to zasadnicze pytanie o kryteria usuwania treści, które zdaniem Macieja Świrskiego dyskryminują użytkowników ze względu na przekonania, światopogląd oraz wyznanie.

Pozew skierowany jest zarówno przeciwko spółce – matce z siedzibą w USA jak i spółce z siedzibą w Irlandii.

Zespół Reduty Dobrego Imienia

Nie warto rozmawiać (felieton z internetowego kabaretu Małgorzaty Todd 50/2016)

Wymiana myśli ma sens tylko wtedy, gdy różnimy się z oponentem zasobem i ewentualnie źródłem wiedzy na dany temat, a nie dobrą wolą z jednej strony, a złą z drugiej. Taka rozmowa nie prowadzi bowiem dokądkolwiek. Kiedy dyskutanci zacietrzewiają się, najlepiej zgromadzenie opuścić, albo wyłączyć telewizor, bo wszyscy mówią naraz przekrzykując się i nikt nikogo nie słucha. Trudno cokolwiek zrozumieć.

     Stały festiwal głupoty trwa w najlepsze. Do mediów przebija się tylko ten, kto plecie wyjątkowe androny. UltraNowoczesny Petru ze swoją świtą są niezawodni. To prawdziwi profesjonaliści. Należałoby ich jednak pokazywać wyłącznie w programach rozrywkowych pospołu z Bolkiem i KODomitami wszelkiej maści. Pytanie posłów PO o cokolwiek, to zupełna strata czasu. Nie muszą nawet znać pytania, odpowiedź jest zawsze ta sama – wszystkiemu winien jest PiS.

     Dlaczego tak się dzieje? Postkomuna ma to do siebie, że swój byt opiera na kłamstwie, bez którego „uprawnione” złodziejstwo nie byłoby możliwe. Jedno i drugie nie jest możliwe bez „naukowego”, albo „dialektycznego” ogłupienia narodu. Póki tego nie zrozumiemy, będziemy dawać się wciągać w jakieś pyskówki, zamiast ignorować głupków i prowokatorów.

     Czas zacząć rozmawiać poważnie, ale tylko z poważnymi ludźmi.


Małgorzata Todd