Z historii Polski - 13 października 1770 r.

Prokuratura prowadzi ponad 100 postępowań dotyczących reprywatyzacji nieruchomości warszawskich

- Na skutek analizy przeprowadzonej w Prokuraturze Regionalnej w Warszawie podjętych zostanie 28 śledztw dotyczących reprywatyzacji nieruchomości położonych na terenie Warszawy. Było to możliwie dzięki zmianom struktury organizacyjnej prokuratury. W przeszłości przestępcy mogli spać spokojnie, a cierpieli zwykli obywatele, którzy nielegalnie byli wyrzucani ze swoich mieszkań – powiedział dzisiaj na specjalnie zwołanej konferencji prasowej Prokurator Generalny Zbigniew Ziobro.

Dodał, że prokuratura, która funkcjonowała do niedawna, była świadkiem bezprawia i krzywdy ludzi. – My będziemy konsekwentnie prowadzić działania, by przestępcy nie mogli spać spokojnie i by kamienice wróciły do swoich prawowitych właścicieli – podkreślił Zbigniew Ziobro.

I Zastępca Prokuratora Generalnego – Prokurator Krajowy Bogdan Święczkowski zwrócił uwagę, że aktualnie w Prokuraturze Regionalnej we Wrocławiu prowadzonych jest 13 śledztw dotyczących reprywatyzacji nieruchomości położonych przy 56 ulicach w Warszawie i jednej położonej w Zakopanem. 41 śledztw toczy się w Prokuraturze Okręgowej w Warszawie. Nadto do warszawskich prokuratur wpłynęło 38 nowych zawiadomień, a kolejnych 28 postępowań, które w przeszłości zostały przedwcześnie zakończone, zostanie podjętych.

- Jest to ponad sto postępowań karnych w sprawie reprywatyzacji nieruchomości w Warszawie – poinformował Bogdan Święczkowski. - To jest olbrzymi problem i olbrzymia skala przestępczości. Będziemy na bieżąco wzmacniać kadrowe powołane zespoły prokuratorskie, aby postępowania były prowadzone w sposób rytmiczny, prawidłowy i żeby skutecznie ustalić prawdę materialną – dodał Prokurator Krajowy. Zwrócił uwagę, że w Prokuraturze Krajowej został powołany specjalny zespół koordynacyjny, którego zadaniem jest monitorowanie tych postępowań. – Na skutek cyklicznych spotkań zespołu zdecydowałem o tym, że sprawy reprywatyzacji gruntów warszawskich będą wyjaśniali także doświadczeni prokuratorzy zajmujący się prawem administracyjnym i cywilnym. Będą oni podejmowali stosowne kroki prawne zmierzające miedzy innymi do zablokowania nielegalnego obrotu przejętymi nieruchomościami – powiedział Bogdan Święczkowski.

Analiza postępowań przeprowadzona w Prokuraturze Regionalnej w Warszawie wykazała, że w przeszłości prokuratorzy dopuścili się nieprawidłowości, które skutkowały przedwczesnym zakończeniem tych spraw.

- W przeszłości bez przeprowadzenia jakichkolwiek czynności dowodowych prokuratorzy odmawiali wszczęcia śledztwa, co jest niedopuszczalne. W wielu sprawach skupiali się oni jedynie na przesłuchaniu pokrzywdzonego i po tym decydowali o zakończeniu postępowania. Niekompletny materiał dowodowy stawał się podstawą nietrafnych decyzji procesowych – wyliczał nieprawidłowości Andrzej Szeliga Prokurator Regionalny w Warszawie.

Podczas konferencji obecni na niej prokuratorzy przeprosili wszystkich pokrzywdzonych, że dopiero po tylu latach ktokolwiek zechciał się zająć ich sprawami.

Dział Prasowy

Prokuratura Krajowa

Pliki do pobrania

• Mapa reprywatyzacji
• 
  
• 
  

Działacze opozycji antykomunistycznej równi i równiejsi

25 sierpnia 2016 r. Rada Warszawy przyznała prawo do 50% ulgi dla działaczy opozycji antykomunistycznej. Jak się okazuje mało kto skorzysta z tego prawa. Po pierwsze znaczna część działaczy posiada już ulgi z racji wieku. Ponadto prawo do świadczeń przyznano bowiem tylko osobom legitymującym statusem działacza opozycji antykomunistycznej zgodnie z ustawą o działaczach, całkowicie pomijając osoby, które świadczyły pracę na rzecz nielegalnych organizacji i związków zawodowych nielegalnych w rozumieniu przepisów do kwietnia 1989 roku.

Tymczasem 12 maja 2015 r. Rada Warszawy przyjęła 12  uchwały ws. uwzględnienia petycji Stowarzyszenia Walczących o Niepodległość 1956-89 i Stowarzyszenia Polskiej Partii Niepodległościowej. Ww. stowarzyszenia w petycjach upominały się o bezpłatne przejazdy (a nie 50% ulgi) zarówno dla osoby, które miały status działacza opozycji antykomunistycznej jak i dla osób, które świadczyły pracę na rzecz nielegalnych organizacji i związków zawodowych nielegalnych w rozumieniu przepisów do kwietnia 1989 roku. W jednym i drugim przypadku decyzje wydaje szef Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, a zatem odmienne traktowanie tych osób wydaje się niecelowe.

Dlaczego dyskryminuje się jednych działaczy względem drugich? Jest to następstwo przyjętej ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych. W parlamencie były 2 projekty ustaw senacki i poselski PIS. Projekt poselski uznawał za równoważne decyzje wcześniej wydane do celów emerytalnych ws. świadczenia pracy na rzecz nielegalnych organizacji z decyzjami o statusie działacza w myśl zasady legalizmu. Projekt senacki całkowicie abstrahował od tej kwestii, i to właśnie ten projekt został przyjęty. O dziwo kwestię równoważności decyzji nadal nie została uznana w uchwalonej przez senat nowelizacji ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej.

Skoro zatem w ustawie odniesiono się jedynie do osób mających status działacza, zatem w samorządach czynią podobnie. Gdyby przyjąć bowiem jednych i drugich działaczy, dotyczyłoby to kilka tysięcy osób w całym kraju, a tak jest zaledwie ok. 1,3 tys. Słowem prawo do ulg lub bezpłatnych świadczeń praktycznie odnosi się do znikomej ilości osób, a na domiar większość z nich korzysta z ulgi lub bezpłatnej komunikacji z racji wieku.

Ww. sytuację nie akceptuje jednak Stowarzyszenie Walczących o Niepodległość 1956-89, które złożyło projekt ustawy do Senatu wprowadzającej przy okazji zmian emerytalnych równoważność decyzji UdsKiOR w sprawie statusu działacza opozycji i już wydanych w sprawie świadczenia pracy na rzecz nielegalnych organizacji i związków zawodowych w rozumieniu przepisów do 1989 r., a teraz złożyło do Rady Warszawy petycję ws. przyznania tych samych uprawnień w zakresie ulg do komunikacji miejskiej dla ww. kategorii osób.

Może wreszcie, któraś z tych instytucji uzna bezsens tworzenia dwóch odrębnych kategorii działaczy opozycji antykomunistycznej?