Nie daj się okradać przez władze Warszawy, złóż odwołanie od decyzji ws. podatku od nieruchomosci.

Urząd Miasta Stołecznego Warszawa rozpoczął wysyłanie mieszkańcom decyzji ws. podatku od nieruchomości za rok 2014. Choć sumy nie są wielkie zazwyczaj rzędu kilkudziesięciu złotych, Stowarzyszenie Interesu Społecznego "Wieczyste" apeluje by nie godzić się na te decyzje. Dlaczego? Bo władza nas okrada. Jak?

Po pierwsze - podwójnie opodatkowując grunty, od którego liczony jest podatek. Użytkownik wieczysty musi płacić zarówno wieczyste użytkowanie jak i podatek od nieruchomości. Tymczasem właściciel nieruchomości czyli Miasto Stołeczne Warszawa czy ANR też muszą płacić podatek - do Prezydenta Warszawy. Absurd goni absurd. 

Po drugie - nakazując płacenie podatku za udział w całym gruncie, podczas gdy na prawie każdej działce są tereny z drzewami lub krzewami, które są zwolnione z opodatkowania. 

Nie dajmy się okradać. Poniżej wzór odwołania dla Warszawiaków (radzimy zaadaptować ten wzór przez mieszkańców innych miast i także się odwołać). Niech władze zrozumieją, że czas bezkarnej kradzieży naszych pieniędzy się kończy.

PS: Słowo "kradzież" nie używamy w znaczeniu prawnym, ale jako wyraz odczucia społecznego.

Warszawa, ……/……../2014

……………………….

……………………….

……………………….

Samorządowe Kolegium Odwoławcze

Ul. Kielecka 44,

02-530 Warszawa

Za pośrednictwem

Prezydenta M. St. Warszawy

Urząd Dzielnicowy …………………

Ul. ……………..………………………

……….. Warszawa

ODWOŁANIE

Na podstawie art.220§1 w związku z art.223 ordynacji podatkowej zwracamy się z odwołaniem od decyzji Prezydenta M.ST. Warszawy z dn. ……………. Nr ……….…………… ws. ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2014, w związku z rażącym naruszeniem prawa i wnoszę o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadnienie:

Prezydent M. St, Warszawy wydał decyzje dot. wysokości podatku od nieruchomości za rok 2014. Zdaniem odwołującego się, decyzje wydano z naruszeniem prawa, z następujących względów:

   1. Do decyzji nie załączono kopii upoważnienia Prezydenta Miasta do wydania decyzji. Również w samej decyzji, nie zawarto żadnej informacji odnośnie chociażby daty upoważnienia

b   2. błędnie została naliczona wysokość podatku. Do podstawy obliczenia wysokości podatku przyjęto w przypadku gruntu wielkość udziału w nieruchomości. Jednakże przedmiotem opodatkowania zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych nie jest udział w nieruchomości, ale powierzchnia gruntu (art.2 ust.1 ustawy). Utożsamienie powierzchni gruntu z udziałem w nieruchomości gruntowej jest niezgodne z przepisami ustawy, albowiem nie uwzględnia faktu, iż nieruchomość gruntowa może obejmować także grunty nie objęte podatkiem od nieruchomości np. drogi publiczne (art.2 ust.3 pkt.4 ustawy), tereny zadrzewione (art,7 ust.1 pkt.10 ustawy) itd. Tymczasem w decyzjach brak wzmianek w sprawie jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie np. braku gruntów zwolnionych z podatku od nieruchomości.

   3. Decyzje wydano m.in. w oparciu o art.3 ust.1 pkt.3 ustawy o podatku i opłatach lokalnych, stanowiący iż podatnikami są użytkownicy wieczyści gruntów, a zatem osoby które nie są prawnie właścicielami gruntów, ale nimi jedynie rozporządzają przez określony czas (do 99 lat) i które zapłaciły w formie opłaty wstępnej i rocznych za użytkowanie. Zdaniem podatnika taka sytuacja jest niezgodna z art.2 Konstytucji RP o demokratycznym państwie prawnym urzeczywistniającym zasadę sprawiedliwości społecznej, zwłaszcza iż właścicielem gruntów w użytkowaniu wieczystym jest albo sam Skarb Państwa albo samorząd terytorialny. W tym ostatnim przypadku – czyli właśnie w sytuacji naszej nieruchomości, gmina występuje także jako właściciel, a zatem także jest zobowiązana do płacenia podatku z tytułu nieruchomości. Występuje zatem prawnie zasada podwójnego opodatkowania tego samego przedmiotu. Wydaje się, iż prawo nakładające podwójne opodatkowanie tego samego przedmiotu (nieruchomości) kłóci się z zasadami demokratycznego państwa prawnego i sprawiedliwości społecznej (art.2 Konstytucji RP)

Reasumując wydane decyzje, abstrahując od podniesionej wątpliwości konstytucyjnej, narusza podstawowe wymogi ordynacji podatkowej, tj

- art.122 o.p. - W toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.

- art.187§1 o.p. - Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

- Art.210§1 i 4 o.p. – czyli zabrakło uzasadnienia prawnego I faktycznego, co wynika iż nie dokonano wszelkich ustaleń w tym zakresie, nie zebrano pełnego materiału dowodowego dot, chociażby powierzchni gruntu podlegającej opodatkowaniu

Wynikiem powyższych zaniedbań i naruszeń prawa, a także braku np. informacji w zakresie kwestii podstawy upoważnienia do wydania decyzji podatkowej, jest naruszenie art.121 o.p. (prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych). Wobec powyższych nieprawidłowości, wnosimy jak na wstępie

……………………………..

podpisy

WERSJA DO WYDRUKU:
https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=sites&srcid=ZGVmYXVsdGRvbWFpbnxzZXJ3aXMyMXxneDo2NjI2ZGRkNmRhNmFmYzk0