Piątek 20 października o godz. 15.00 w Warszawie przed Ministerstwem Infrastruktury ul. Chałubińskiego 4/6
protest Stowarzyszenia Interesu Społecznego WIECZYSTE
przeciw przewlekłości rządu ws. przekształcenia wieczystego użytkowania w prawo własności i przestępczej patologii przy aktualizacjach opłat użytkowania wieczystego

27 kwietnia 2016

Logika a Logika Zgromadzenia Ogólnego Sądu Najwyższego

Jak stwierdziło Zgromadzenie Ogólne Sądu Najwyższego - Nieopublikowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności jakiegoś przepisu uchyla domniemanie jego zgodności z konstytucją już z chwilą ogłoszenia wyroku. Nie sposób nie dostrzec 2 sprzeczności w tej uchwale, które każą wątpić w inteligencję logiczną sędziów SN:

1) Jak stwierdza SN już z chwilą ogłoszenia wyroku następuje uchylenie domniemanie konstytucyjności przepisu, a to oznacza że przed wyrokiem to domniemanie występuje i ustawa musi być stosowana. Jednakże tzw. wyrok z 9 marca regulujący zasadę funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego został a priori uznany za niekonstytucyjny przez tenże Trybunał, skoro TK zlekceważył jego zapisy w zakresie orzekania (i wbrew art. 197 Konstytucji). W świetle tegoż zapisu uchwały SN, Trybunał naruszył prawo, albowiem podważył konstytucyjność ustawy przed rozstrzygnięciem (czy jak wolą zwolennicy opozycji wyrokiem). Tymczasem przedstawiciele SN uznają ważność tzw. wyroku z 9 marca, który został podjęty z naruszeniem zasady, o której wspomina Sąd Najwyższy. Czyli SN uznaje domniemanie konstytucyjności ustawy do wyroku, ale równocześnie uznaje jego podważenie przed wyrokiem.

2) Sąd Najwyższy uznał iż nieopublikowany wyrok TK uchyla domniemanie konstytucyjności już z chwilą ogłoszenia wyroku. W ten sposób SN próbuje rozdzielić pojęcia publikacji i ogłoszenia. Tymczasem art.190 ust.2 Konstytucji wyraźnie stwierdza, iż Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach wymienionych w art. 188 podlegają niezwłocznemu ogłoszeniu w organie urzędowym, w którym akt normatywny był ogłoszony. Z brzmienia przepisu wynika jasno, iż ogłoszenie następuje w organie urzędowym, w którym akt był ogłoszony czyli w Dzienniku Ustaw. Innymi słowy ogłoszenie następuje poprzez publikację w Dzienniku Ustaw. I jest to logiczne, skoro np. ustawę ogłasza się na mocy art.122 konstytucji w Dzienniku Ustaw, to również uchylenie zapisu tejże musi nastąpić także w tym Dzienniku. Zatem w świetle konstytucji nieopublikowany wyrok w Dzienniku Ustaw o niekonstytucyjności ustawy, rozporządzenia nie jest nadal ogłoszony. Przypominam przy tym, że Konstytucję należy stosować wprost, zatem pojęcie ogłoszenia wyroku (na rozprawie) znane z art.326 Kodeksu Postępowania Cywilnego nie znajduje w sprawie zastosowania. Innymi słowy SN uznaje ważność wyroku ogłoszonego, który nie został ogłoszony.

Powyższe potwierdza tezę, że logika i logika sędziowska (przynajmniej Zgromadzenia Ogólnego Sądu Najwyższego) nie mają ze sobą nic wspólnego.

dr Daniel Alain Korona

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz